Ik gaf iemand een kans die zichzelf nog niet zag
Ik heb ooit iemand een kans gegeven die zichzelf nog niet zag.
In het kort
Cultuur blijkt niet uit wat je zegt te willen, maar uit wie je promoveert als het moeilijk is. Iemand een kans geven die zichzelf nog niet ziet is geen gok maar gewoon werk: erbij gaan zitten en ruimte geven.
Geen sterk profiel. Geen zelfverzekerd verhaal. Wel iemand die voorzichtig was geworden onder een vorige leider, klein, passief. Maar ik zag in twee gesprekken wat eronder zat: inhoud, rust, mensgevoel.
Ik koos hem. Niet omdat hij de hardste schreeuwer was. Niet omdat hij het meest presenteerde. Maar omdat ik geloofde dat hij iets in zich had dat niemand hem ooit had teruggegeven.
Wat volgde was geen wonder, het was gewoon werk. Ik ging bij hem zitten. We hadden gesprekken. Ik gaf hem ruimte, in vergaderingen waar hij eerst stilzwijgend zat. Een paar maanden later zag iedereen het verschil. Niet eerst in de cijfers, eerst in zijn houding. En de cijfers volgden vanzelf.
Cultuur zit niet in wat je zegt te willen. Cultuur zit in wie je promoveert als het moeilijk is.
Wie heb jij ooit een kans gegeven die zichzelf nog niet zag?
Over de auteur
Danny Vermeulen is algemeen directeur en bestuurder met circa dertig jaar leidinggevende ervaring in retail, handel, dienstverlening en industrie. Hij schrijft over mandaat, besluitvorming, leiderschap en samenwerking binnen MKB-bedrijven, familiebedrijven en holdings.
Bekijk Danny op LinkedInWil je hier eens over doorpraten?
Met een vaste sparringpartner leg je dit soort vragen op tafel voordat ze gaan knellen. Iemand die je bedrijf kent en meedenkt wanneer het telt.